Sarmatia – Nie umieraj żołnierzu

Dziś nie dla nich schylone sztandary
Nie dla nich “prezentuj broń”!
Nie dla nich Virtuti Militari,
Tylko szron, co bieli im skroń.

Tylko pamięć tych nocy, tych dni,
Kiedy w brudnych koszulach, strudzeni,
Zmordowani krok za krokiem szli
Na swych barkach taszcząc erkaemy.

ref: Nie umieraj…
Nie umieraj….
Nie umieraj…. Żołnierzu….

Oni przecież walczyli nie o to,
By brać udział w zasług targowisku:
Ich był las i kamienie, i błoto,
Ich był dym i wszy, i ognisko.

Ich to była nadzieja, nadzieja,
Co czekała w zimowych zawiejach,
Ich to była tęsknota, tęsknota
Co ich gryzła w rozmokłych namiotach…

ref: Nie umieraj…
Nie umieraj…
Nie umieraj… Żołnierzu…

A gdy strzały umilkły nareszcie…
Nikt im laurów nie kładł na głowy,
Nikt kwiatami nie witał ich w mieście,
Nie przygrywał im hymn narodowy…

Kajać im się kazali po sądach
I za własną tłumaczyć się krew,
Jak psy kryć się musieli po kątach
W piersiach tłumiąc rozterkę i gniew.

Ref: Nie umieraj….
Nie umieraj….
Nie umieraj…. Żołnierzu….

Czy się kiedyś zagoi ta blizna,
Co goreje jak krwawe łuczywo?
Czy się wreszcie zdobędzie Ojczyzna,
By uznaniem odpłacić za miłość?

I czy kiedyś ten moment nadejdzie,
Gdy się przez megafony, ekrany
I przez szpalty dzienników dowiecie,
Że nie został wasz trud zapomniany?

Ref: Nie umieraj….
Nie umieraj…
Nie umieraj …. Żołnierzu….!

Młodzież Imperivm nr 14

W numerze m.in. Metafizyka drogich win; Pogańska nadinterpretacja chrześcijaństwa; Konserwatysta jako diabeł; Czarna, czarna noc – czyli Dugin o postmodernizmie; Narodowo-radykalni w Powstaniu Warszawskim; Taniec Maldorora i Anarchy; Celestyn; prezentacje grup muzycznych Parzival, Sztorm 68, Sturmpercht i Jaegerblut; wywiad z Adamem Bercesem z węgierskiego Durch Heer und Kraft; sylwetka Fryderyka Hielschera (niemieckiego rew-konsa); Tradycjonaliści jako barbarzyńcy śfjata ponowoczesnego; koty, chomiki i recenzje muzyczne (m.in. Aube, Allerseelen, H.E.R.R., Astro, Der Blutharsch, Monolake, A Challenge Of Honour); jeszcze parę rzeczy dziwnych i ciekawych.

Pobież: tutaj

Do pobrania także poprawiony numer 13, w nim m.in.: O reakcjonistach, Mój Kraj (Cioran), Portret Kata (de Maistre), upublicznienie prywatnej herezji Wilhelma, Metafizyka tanich win, wywiad z Kriegsfall-U, opis grupy Mental Destruction, Verlaine, ks. Baka, Impresa di Fiume, recenzje muzyczne (Erthad, Novalis Deux, Preussak, Lonsai Maikov i inne).

Pobież: tutaj

http://mlodziez-imperium.phalanx.pl

Hanka Ordonówna – Miłość Ci wszystko wybaczy

Specjalnie dla Dantego.

Lili Marlene

Jako, że mamy wrzesień, dzisiaj klimaty II wojny.

Life’s Decay – Gloria

Sabaton – Ghost division

Teledysk lekko nie pasuje do tematyki utworu, ale sama piosenka jest świetna.

Sabaton 40 – 1

Polskie Termopile – Wizna.

A Challenge of Honour – City of Decay

Twardzi jak stal

Polecam album muzyczny, będący hołdem dla Narodowych Sił Zbrojnych:

Do ściągnięcia: tutaj

Argentum – Salve Victoria

Rose Rovine E Amanti – Volgari E Cafoni

Naprawdę świetny kawałek – wart przesłuchania.

Von Thronstahl – Bellum, Sacrum Bellum

Klasyka rewolucji konserwatywnej.

Estirpe Imperial – Sangre Española

Natasza Urbańska – pierwsza NR showbusinessu!

Nie musicie oglądać całości, wystarczy od 4.30 min.

Konfederacja barska – 240 rocznica

Konfederacja barska (1768-1772) – zbrojny związek szlachty polskiej utworzony w Barze na Podolu 29 lutego 1768 roku, z zaprzysiężeniem aktu założycielskiego w obronie wiary katolickiej i niepodległości Rzeczypospolitej, skierowany przeciwko królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu i popierającym go wojskom rosyjskim. Przez niektórych historyków uważana jest za pierwsze polskie powstanie narodowe.

Konfederacja generalna zawiązana została w Barze 29 lutego 1768. Skierowana była przeciw różnowiercom, cesarzowej Rosji Katarzynie II i uległemu jej królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu, który z pomocą Repnina narzucił Rzeczypospolitej gwarancję rosyjską. Naczelne hasło konfederatów brzmiało wiara i wolność (słowa Sołtyka), a w kwestiach ustrojowych połączyli się w ich szeregach konserwatyści z reformatorami.21 czerwca 1768 roku ogłoszono w Krakowie pod przewodnictwem marszałka województwa krakowskiego i zarazem stolnika ziemi stężyckiej, akt zawiązania konfederacji krakowskiej, na mocy której Ziemia Krakowska poparła program Konfederacji barskiej. W 1768 roku konfederacja szybko rozprzestrzenia się na Małopolskę, Wielkopolskę i Ukrainę, w 1769 roku objęła Litwę

Irydion – Pieśń konfederatów barskich

Laibach – Life Is Life

Narodowe Siły Zbrojne

Varsovie – Varsovie

Marko Perkovic Thompson – Lijepa li si

 Chorwackie klimaty? Czemu nie.

Lao Che – Przebicie do Śródmieścia